*********************************************************************************

نهم ذیحجه، روز عرفه و شور زمزمه عاشقانه و اشکهای گرم حجاج در عرفات، روز شور و شوق حاجیان و حسرت آرزوی مشتاقان محروم

مناسک حج، سراسر الهام است و زیارت خانه خدا و حرم پیامبر، یادآور تاریخ اسلام، بیت الله و مسجد وحرم رسول الله صفابخش جان و امیدبخش دل و روشنگر دیده است.مکه و مدینه تاریخ مجسم مکتب است و هر گوشه این دیار و هر سنگ این بیت و هر رواق این حرم و هر شبستان این حریم خاطره انگیز است، سرگذشت و درسها و عبرتها دارد. هر زاویه این ارض مقدس کسی را، چیزی را و حادثه ای را تداعی می کند. مگر می توان کعبه را بر زبان آورد و از ابراهیم خلیل الرحمن نگفت ؟ مگر می شود زمزم را دید و به یاد اسماعیل نیفتاد؟ مگر یاد صفا و مروه جدا از یاد هاجرهاست؟

منا خاطره قربانی کردن ابراهیم را به ذهن می آورد و عرفات صحنه شورانگیز مناجات عاشقانه حسین (ع) با خداوند در دامنه کوه رحمت (جبل الرحمه)

ای حسین، تو در این دشت چه خوانده ای؟ که هنوز شب عرفان تو در این دشت به جاست و هنوز حاجیان زیر هر خیمه گرم، یا که در سایه هر سنگ بزرگ، یا که در دامن کوه گریانند و هنوز هم با تو در نغمه و در زمزمه اند.